انسولین خوراکی امیدی برای پیشگیری از ابتلا کودکان پرخطر به دیابت نوع 1
21 آوریل 2015- در یک مطالعه ی آزمایشی، دوز بالایی از انسولین خوراکی بصورت روزانه به کودکانی که در معرض خطر زیاد ابتلا به دیابت نوع 1 بودند، داده شد و نتایج آن با گروه پلاسبو مقایسه گردید. نتایج این آزمایش نشان داد این کودکان بدون ابتلا به هیپوگلایسمی به انسولین پاسخ ایمنی دادند. این یافته ها از لزوم انجام کارآزمایی فاز 3 برای تعیین توانایی انسولین خوراکی در جلوگیری از خود ایمنی جزایر و جلوگیری از بروز دیابت درکودکان پرخطر حمایت می کند.
نتایج این تحقیق در مجله ی JAMAمنتشر شد.
چند پروتئین خاص غالباً محرکی برای بروز پاسخ های خودایمنی هستند که منجر به بیماریهای اتوایمیون (خود ایمنی) می شوند، بهمین دلیل دانشمندان از درمان های تجربی antigen- specificبرای جلوگیری ، ثبات یا معکوس نمودن بیماریهای مرتبط با سیستم ایمنی نظیر: آلرژیها و ام – اس استفاده می کنند.
دیابت نوع 1 نوعی بیماری خود ایمنی است که می تواند در افراد بدون علامت از طریق وجود اتوآنتی بادیهای جزایر که در کودکی بوجود می آید، تشخیص داده شود.
درمان آنتی ژن اختصاص با استفاده از انسولین قبل از تولید اتوآنتی بادیها ممکن است موجب القاء پاسخ های ایمنی محافظتی شود که از ظهور اتوایمیونیتی و بدنبال آن دیابت نوع 1 در کودکانی که از نظر ژنتیکی مستعد هستند، جلوگیری کند.
پرفسور Bonifacioاز مرکز درمانهای احیاء کننده در دانشگاه فنی Dresdenدر آلمان وهمکارانش از کودکانی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به دیابت نوع 1 بودند، اما اتوآنتی بادی نداشتند، ثبت نام نمودند. به این کودکان بصورت تصادفی یا انسولین خوراکی با دوزهای مختلف (n = 10) و یا پلاسبو (n = 15) یکبار در روز به مدت 3 تا 8 ماه داده شد. هدف این مطالعه بررسی توانایی انسولین خوراکی درالقاء پاسخ ایمنی محافظتی بدون ایجاد عوارض جانبی بود.
این تحقیق در مرحله ی Pre-POINTاز سال 2009 تا 2013 در آلمان، اتریش، آمریکا و بریتانیا بروی کودکان 2 تا 7 ساله که دارای سابقه ی خانوادگی ابتلا به دیابت نوع 1 بودند، انجام شد.
پاسخ ایمنی به انسولین در 20 درصد(2 از ده نفر) از افراد گروه پلاسبو و در 16.7درصد (1 از 6 نفر) از کودکانی که با 2.5 میلی گرم انسولین خوراکی در روز درمان می شدند و در 16.7درصد (1 از 6 نفر) از کودکانی که با 7.5میلی گرم انسولین و در 33.3درصد (2 نفر از 6 نفر) از کودکانی که تحت درمان با 22.5 میلی گرم انسولین روزانه بودند و در 83.3درصد (5 نفر از 6 نفر) از کودکانی که تحت درمان با 67.5میلی گرم انسولین در روز بودند، مشاهده شد.
بروز و نوع عوارض جانبی در بین کودکانی که پلاسبو دریافت می کردند و در کودکانی که تحت درمان با انسولین خوراکی بودند صرفنظر از دوز انسولین تفاوتی نداشت. هیپوگلایسمی در هیچ یک از دوزهای انسولین مشاهده نشد.
این مطالعه ی مقدماتی Pre-POINT pilotنشان داد که تجویز انسولین خوراکی به میزان 67.5میلی گرم برای کودکانی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به دیابت نوع 1 هستند اما علایم اتوایمیونیتی جزایر را ندارند با یک پاسخ ایمنی همراه است، درعین حال کودکان با دریافت انسولین خوراکی به هیپوگلایسمی دچار نمی شوند.
نویسندگان مقاله می گویند: پاسخ ایمنی مشاهده شده در کودکان تحت درمان با انسولین خوراکی ویژگی های معمول بیماری دیابت نوع 1 را ندارد.
دکتر Skylerاز دانشکده ی پزشکی میلر در دانشگاه میامی می گوید: درحال حاضر امکان شناسایی کودکان در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در هنگام تولد و امکان تشخیص وقایع پشت سرهمی که ترشح انسولین را دچار اختلال کرده و منجر به دیابت نوع 1 می شود، وجود دارد اما آنچه هم اکنون به آن نیازمندیم انجام مداخلات بموقع برای جلوگیری از بروز آسیب های غیرقابل برگشت به سلولهای بتای پانکراس است با این حال تا تحقق درمانهای اتوآنتی ژن اختصاصی برای جلوگیری از دیابت نوع 1 در انسان، زمان زیادی باقی مانده است.
این گونه مطالعات مقدماتی شواهدی را برای طراحی کارآزماییهای بالینی و افزایش اشتیاق محققان برای حرکت رو به جلو برای انجام مطالعاتی برای پیشگیری اولیه درکودکان مستعد به دیابت نوع 1 به نمایش می گذارد.
منبع: www.sciencedaily.com/releases/2015/04/150421111245.htm